IT'S NO A INSPIRATIONS

Już zaczynam pisać tytuł posta "Ispirations", ale hola, hola. Nagle zdaję sobie sprawę, że tak naprawde inspiracji tam brak, bo w żaden sposób mnie to nie inspiruje. Bo dlaczego moją ikoną miałaby być ktoś, kto na dobrze zrobionym zdjęciu ma ładne buty, czy bluzkę. A tak właśnie się dzieje, w dzisiejszych czasach inspiracją staje się właśnie taka osoba, która oznacza się ładną torebką i opublikuje to zdjęcie w internecie. Tym sposobem inspiracji staje się z dnia na dzień coraz więcej, dlaczego ma mnie/nas to inspirować? Przecież w modzie nie chodzi o to aby kogoś naśladować. Oczywiście są ludzie, którzy są, po prostu są inspiracjami i ikonami i zawsze będą (Audrey Hepburn), ale oni nie  tylko wyróżniali się niepowtarzalnym stylem ale i zachowaniem. To osoba, którą możemy wiedzieć jaka jest naprawdę- nie tylko na pokazach mody, ale również jak pomaga innym ludziom.

Already starting to write title of the post "Ispirations" but hola, hola. Suddenly I realize that it really lack of inspiration there, because it does not inspire me. Because why my icon would be someone who is a well-made-image has nice shoes or shirt. And this is what happens nowadays is inspired by just such a person, which is a nice bag and publish this photo on the Internet. In this way, inspiration become by more and more, so why have me / us inspire you. After all, fashion is not about to imitate someone. Course there are people who are just inspirations and icons are and always will be (Audrey Hepburn), but they are not only distinguished by a unique style but also behavior, a person, which can be know what is really-not only in fashion shows, but also how to help other people.

  

 

 

NEED SUMMER NOW

|all via TUMBLR|

Rumour has it.

Należę do przyjaciół Kubusia Puchatka, który uznawał, że zawsze jest pora na małe co nieco. I chociaż staram się ograniczać słodycze, to jak zawsze średnio mi to wychodzi. Przez to, że chodzę do szkoły, a obiady jadam w domu(wcale nie narzekam), w restauracjach jem tylko okazyjnie. I dlatego też, nie jestem przyczajona do ekskluzywnego spożywania potraw. Kiedy w restauracji mam na stole trzy rodzaje łyżek i różne gatunki serwetek, które nie mam pojęcia do czego służą, a kelnerzy podają mi menu, z którego większość nazw potraw nie rozumiem i nie wiem co oznaczają czuje się, no... dość niezręcznie.

W moim domu je się prosto i smacznie. Ale w domu, to oczywiście nie to co u Babci, pierogi, rosół, barszcz, czy wyśmienite ciasta. Jeśli chodzi o potrawy orientalne to czasem owszem, ale tylko czasem. Całe zawijanie składników w jeden placek, jedzenie palcami, moczenie potraw w płynach co jakiś czas jest dla mnie odmiennością od naszej kuchni. Jednak bardziej "bezpieczna" czuje się zwykłej kuchni i dlatego lubię mieć na stole talerz, sztućce, szklankę i filiżankę.

I belong to a friend of Winnie the Pooh, who think that there is always time for a little something. And although I try to limit sweets, it's like I always mean it comes out. By the fact that I go to school and eat lunch at home (it's soo good), in restaurants I eat only occasionally. And so, I'm not lurking to the exclusive consumption of food. When in a restaurant I have on the table are three types of spoons and napkins different species that I have no idea what they are, and the waiters give me a menu, from which most of the names of dishes do not understand and do not know what the feeling is, well ... quite uncomfortable.
In my house it is simple and tasty. But at home, this is obviously not what u Grandma, dumplings, soup, borscht, and delicious cakes. When it comes to oriental dishes sometimes, yes, but only sometimes. The whole wrapping components into one cake, eating with your fingers, soaking in liquid foods from time to time for me otherness of our kitchen. However, a more "safe" feeling normal food and so I like to have on the table a plate, cutlery and cup.